Cukier trafił do nas po śmierci opiekunki. Jest miły i łagodny do ludzi, bez problemu pozwala się głaskać i dotykać, ale sam na razie nie prosi zbytnio o głaskanie. Jest pieskiem – jak na yorka :) – raczej spokojnym, stabilnym i mało szczekliwym. Bardziej niż ludźmi zainteresowany jest psiakami, i to bardzo pozytywnie. W boksie mieszka obecnie z suczką, ale dobrze dogaduje się też z samcami. Sądzimy, że mógłby zamieszkać w domu z innym spokojnym zwierzakiem. Cukier spotkał się z kotami, ale nie wiedział do końca, co o nich myśleć. Prawdopodobnie ta relacja też byłaby do wypracowania. Cukier boi się jeździć samochodem, ale w towarzystwie człowieka znosi to, nie wymiotuje. W nowych miejscach, w mieszkaniach jest spokojny, pewny siebie i zainteresowany. Cukier – ze względu na problemy zdrowotne - nie może chodzić po schodach, więc szuka domu na parterze, z windą albo z opiekunem, który będzie w stanie go nosić (pozwala się podnosić). Cukier trafił do nas w złym stanie zdrowia i musi przyjmować na stałe leki. Jego przyszli opiekunowie muszą być gotowi na zapewnienie mu dobrej opieki weterynaryjnej. W trakcie procesu adopcyjnego można uzyskać aktualne informacje o stanie zdrowia Cukra od schroniskowych weterynarzy.