Ze werd als vondeling binnengebracht in ons asiel, aangetroffen door een liefdevolle vinder. Ondanks meerdere oproepen op sociale media, herkende niemand haar. Geen eigenaar kwam opdagen om zijn of haar verantwoordelijkheid op te nemen. Geen halsband, geen geregistreerde chip, geen naam: geen enkel spoor dat ons iets over haar verleden kon vertellen. We kunnen dus enkel afgaan op wat we zelf ervaren hebben. Gelukkig is dat meer dan positief, want Zoë is met haar zachtaardige karakter een hond die mensen ongetwijfeld gelukkig gaat maken. Haar uiterlijk verraadt een verleden waarin haar welzijn duidelijk geen prioriteit was. Haar oren zijn gecoupeerd, iets wat in België al jaren verboden is, wat haar zachte karakter een stoerder voorkomen geeft. Onze dierenarts schat haar leeftijd op zo’n 9 à 10 jaar. Ze werd volledig onderzocht, gesteriliseerd en op RX zagen we één plek met spondylose in haar rug en artrose in één van haar ellebogen. Geen levensbedreigende aandoeningen, maar ze zal wel levenslang baat hebben bij pijnstilling om zich comfortabel te voelen. Supplementen en fysiotherapie zijn zaken die voor Zoë zeker een verschil kunnen maken. Bij haar aankomst mankte ze lichtjes, vermoedelijk door overbelasting na een periode van rondzwerven. Intussen zien we daar niets meer van: Zoë is uitgegroeid tot een aangename wandelpartner voor heel wat van onze collega’s en is gelukkig geen hond die zichzelf van nature overbelast. Zoë is geen zielige oma, eerder een trotse tante. Een iets oudere dame met een sterke persoonlijkheid, en vooral: een enorm liefdevolle band met mensen. Ze is ontzettend lief naar iedereen die haar vriendelijk benadert. Op consult bij de dierenarts is ze voorbeeldig. Ze houdt van gezelschap, gezichten, stemmen. Alleen zijn vindt ze lastig, dan hoor je haar al eens zachtjes zeuren, maar ze blijft altijd zindelijk en sloopt niets. Met andere honden heeft ze minder geduld. Zoë houdt niet van druk gedoe rond haar, ze kan fel reageren, en we merken dat ze gewoon nood heeft aan een plek waar ze de enige hond mag zijn. Poezen? Dat is nog onbekend terrein. Zoë is een hond voor mensen met rust in hun hart en in hun hoofd. Voor iemand die misschien net met pensioen is, of thuiswerkt, en verlangt naar een trouwe schaduw aan zijn of haar zijde. Een kort ommetje, wat snuffelen in de tuin, en daarna samen op de zetel met een goed boek of een rustig tv-programma, dat klinkt als haar droomleven. Zoë verlangt niet naar kilometerslange tochten, maar naar gezelschap op haar ritme. Iemand die haar liefdevol omringt, haar de tijd geeft, en veiligheid biedt in kleine dagelijkse rituelen. Op wandeling wordt ze omschreven als een ‘10 op 10’. Wanneer de lijn kort gespannen staat, geeft ze wat tegengewicht, maar geef haar de ruimte van een lange lijn of flexi en je hebt er een aangename, ontspannen wandelgenoot aan. Voorbijgangers laat ze links liggen, zonder hen zelfs een blik waardig te keuren. Collega Sam passeerde met haar zelfs eens twee blaffende honden, die wekten zeker haar aandacht, maar ze liep zonder moeite verder. Geen sprake van fixatie of uitvalgedrag. Wel vermoeden we dat een neus-aan-neusontmoeting met een andere hond tijdens een wandeling geen goed idee is, dat soort situaties worden dan ook best vermeden. Ze eet haar brokjes het liefst met wat natvoer erbij, want eerlijk is eerlijk, het mag voor haar best een beetje lekker zijn na al die jaren. We geloven dat Zoë zeker zou kunnen aarden in een gezin met kinderen, op voorwaarde dat haar grenzen gerespecteerd worden en waar er wel een zekere vorm van rust heerst. Ze verdient, en verwacht, op elk moment een zachte, respectvolle benadering. Naar mensen toe is ze ontzettend geduldig en hunkert ze naar nabijheid. Hoe groot of klein de handjes ook zijn, voor een knuffel is ze altijd te vinden, zolang die komt met liefde en respect. Zoë zoekt een rustige, stabiele thuis waar ze als enige huisdier volop kan genieten van menselijke nabijheid. Een tuin zou fijn zijn, maar ook in een appartement kan ze zeker gelukkig zijn, zolang ze voldoende en regelmatig wordt uitgelaten. Wat wel cruciaal is, is dat ze niet dagelijks verplichte trappen kan en mag lopen. Door haar artrose en spondylose vraagt haar lichaam nu al om voorzichtigheid, en met het ouder worden zal die nood alleen maar toenemen. Trappen belasten haar gewrichten te zwaar en kunnen haar pijn doen of blijvende schade veroorzaken. Een gelijkvloerse woning of een appartement met lift is dus wel echt een must. Dagelijkse pijnstilling is nodig om haar comfortabel te houden, en met de juiste supplementen of eventueel fysiotherapie kunnen we haar helpen om op een zachte, zorgzame manier oud te worden. Wat Zoë boven alles nodig heeft, is een plek waar rust, liefde en aandacht vanzelfsprekend zijn. Een warme thuis waar ze zich veilig voelt, en eindelijk volop mag genieten van het leven: gezien, gewaardeerd en gekoesterd zoals ze is. Geen grootse dromen, geen wilde verlangens: enkel de stille hoop dat iemand haar ziet, en haar gunt wat elke hond verdient: een veilige plek waar ze in alle rust geliefd oud mag worden. Denk jij haar die rust en liefde te kunnen bieden? Gelieve dan een mail te sturen met een beschrijving van jouw woon-, werk- en gezinssituatie. Je zal een adoptieformulier retour gestuurd krijgen. Bij een mogelijke match nodigen we jou graag uit voor een vrijblijvend gesprek en kennismaking met ons liefste oma’tje. Ze begeleidt jouw met plezier door de Ravelse bossen, gelegen achter ons dierenasiel.